Έλα, πες το καθαρά. Με τη Μόνικα τι έχεις; Σε ενοχλεί το ταλέντο της, ε; Και με την Μποφίλιου γιατί τα βάζεις; Λάμπει περισσότερο από ότι μπορείς να αντέξεις, ε; Και τον Κιμούλη και τον Νταλάρα γιατί στο στόχαστρο μια ζωή; Γιατί διαρκούν μια ζωή, ε;
Έλα, πες τώρα. Στην Κική Δημουλά τι σε ενοχλεί; Το ότι γράφει καλύτερα από όσο μπορείς να σκεφτείς, ε; Και στον Πάριο τι σε εκνευρίζει; Ότι γεμίζει ο άτιμος χωρίς διαφήμιση όπου εμφανιστεί, ε; Και στον Ρέμο; Το ότι γίνεται διαδήλωση κάθε βράδυ, ε; Και ενώ αναφέρεις στο κείμενό σου όλο το ελληνικό τραγούδι, τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο γιατί τον «ξεχνάς»; Επειδή γράφει καλύτερα από εσένα, ε;
Σε θυμάμαι εσένα, κι ας αλλάζεις χίλια πρόσωπα. Είσαι ο ίδιος που σε ενοχλούσε ο Κότσιρας όταν πουλούσε 120.000 δίσκους. Και η Λίνα Νικολακοπούλου όταν έκανε τη μία επιτυχία μετά την άλλη. Μετά όμως όλα καλά, ε;Σε ξέρω εσένα πιο καλά από όσο νομίζεις. Ξέρεις γιατί; Θα σ' το πω το μυστικό. Γιατί κινδύνευσα να γίνω σαν εσένα. Ή μάλλον, ας είμαστε ειλικρινείς, ήμουν σαν εσένα. Δεν θα ξεχάσω τα πρώτα χρόνια που δημοσιογραφούσα, που είχα την εξουσία ενός μολυβιού αλλά ήθελα να γίνω άλλο και δεν μπορούσα. Μου έφταιγαν αυτοί που θριάμβευαν και παρίστανα ότι σνόμπαρα ό,τι είχε πίσω του κόσμο και θαυμασμό.
Έχω περάσει από το σπίτι σου. Έχω καθήσει στην πολυθρόνα σου. Έχω κοιτάξει με τα γυαλιά σου. Έχω ερμηνεύσει τον κόσμο έτσι ώστε να τον φέρω στα μέτρα που άντεχα. Γι' αυτό σε δείχνω. Διότι σε γνωρίζω καλά. Η συγκυρία τα έφερε και δεν έμεινα εσύ. Θα μπορούσα να έχω παραμείνει. Καταλαβαίνω τα απωθημένα. Αντιλαμβάνομαι ότι η ζωή δεν είναι πάντα δίκαιη. Αυτό το μολύβι όμως που στάζει δηλητήριο είναι την ίδια στιγμή το μαχαίρι που σε μαχαιρώνει.Η χώρα δεν πήγε όπως περιμέναμε. Η ευμάρεια δεν κράτησε. Η πολυτέλεια της χολής δεν υπάρχει πια. Στην κρίση μέσα υποτίθεται πως θα δημιουργούσες, τι διάολο; Ακόμα αποδομείς αυτό που υπάρχει; Γίνε. Κι αν δεν μπορείς να γίνεις, σώπα. Ηρέμησε. Βρες ένα χάδι - σεντόνι, σκεπάσου, γείρε σε μια αγκαλιά και πες τα παράπονά σου.
Μεγάλη εβδομάδα. Η πιο τίμια του χρόνου. Ώρα για μια αλήθεια. Δεν μου αρέσει αυτό που ήμουν μια φορά. Συγγνώμη σε όσους πίκρανα τα χρόνια που δεν είχα ειρήνη μέσα μου.
