
11 Ιουνίου ήταν η μέρα που αποφασίστηκε από τους ιθύνοντες να «κατεβάσουν» τους διακόπτες της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης. Ακριβώς ένα μήνα μετά, 11 Ιουλίου, ο Γιάννης Πετρίδης απογοητευμένος από την όλη κατάσταση που αφορά την ΕΡΤ και όσα ακολούθησαν, αποφασίζει να αποσυρθεί, πικραμένος, όπως φαίνεται και με την παρακάτω ανακοίνωση: «Αυτός είναι ο αποχαιρετιστήριος χαιρετισμός μου προς όλους εσάς. Οι πρόσφατες εξελίξεις, μου περιόρισαν εντελώς το ενδιαφέρον για ότι μπορεί να με συνδέει με την εκπομπή στο Α Πρόγραμμα, όπως επίσης και οποιαδήποτε σχέση είχα με το διαδίκτυο. Ένα απέραντο ευχαριστώ για την υποστήριξή σας όλα αυτά τα χρόνια που θα με συνοδεύει μέχρι το τέλος της ζωής μου».
Η προσφορά του ανθρώπου αυτού και της εκπομπής του στην μουσική μου παιδεία υπήρξε καθοριστική. Ξεκίνησα να ακούω metal από μια εκπομπή αφιέρωμα στο heavy metal που άκουσα το 1982 και την είχα ηχογραφήσει σε κασσέτα. Ήμουν μόλις 10 ετών. Από το 1987 μέχρι και πριν από ένα μήνα τον άκουγα συστηματικά, κάθε μέρα, από τις 4 στις 5. Στα μαθητικά μου χρόνια είχα «απαγορεύσει» στο φροντιστήριο να κάνουμε μαθήματα στις 4 με 5 γιατί άκουγα Πετρίδη. Αργότερα στο πανεπιστήμιο πάντα φρόντιζα να είμαι σπίτι εκείνη την ώρα, πιο μετά που βγήκα στην αγορά εργασίας ήμουν τυχερός γιατί εκείνη την ώρα δεν δούλευα, αλλά και μια φορά σε μια δουλειά που σχόλαγα στις 4, είχα προμηθευτεί κινητό με ραδιόφωνο για να τον ακούω στο λεωφορείο κατά την επιστροφή.
Ακόμα έχω τις σημειώσεις που κρατούσα από τα αφιερώματα που έκανε, γράφοντας λάθος πολλά ονόματα που σήμερα είναι σε όλους γνωστά (π.χ Nil Young). Από την εκπομπή αγάπησα τους PIXIES, τους SMASHING PUMPKINS, τους DEAD CAN DANCE και δεκάδες άλλους πέραν από τον metal χώρο, που λόγω της προσωπικής μου ενασχόλησης με το είδος δεν την είχα και πολλή ανάγκη. Εγώ την εκπομπή την άκουγα για να ενημερώνομαι για πράγματα εκτός του heavy metal που μου άρεσαν και χρειαζόμουν κάποιον να μου τα υποδεικνύει. Για τα indie, pop, rock ονόματα και κυκλοφορίες, για τα charts της Βρετανίας την Δευτέρα και της Αμερικής την Πέμπτη, για τη μουσική από τον κινηματογράφο, για να σημειώνω ταινίες που ανέφερε ο Πετρίδης, για να ακούω τα αφιερώματα στα πιο παλιά , να μαθαίνω ονόματα (δεν υπήρχε Wikipedia ούτε YouTube τότε, και το Ποπ + Ροκ και Metal Hammer έρχονταν με ένα μήνα καθυστέρηση στην επαρχεία όπου μεγάλωσα. Τα ξένα περιοδικά ήταν ουτοπία για να τα βρεις και ακόμα θυμάμαι πιτσιρικάς που χάζευα ένα γερμανικό περιοδικό για να δω πως ήταν οι φάτσες των Α FLOCK OF SEAGULLS που μου άρεσαν).

Πάντα μάζευα αποκόμματα από τις συνεντεύξεις του σε εφημερίδες και περιοδικά και τα κρατούσα στο προσωπικό μου αρχείο. Ηχογραφούσα σε κασσέτες τα αφιερώματα που έκανε κατά καιρούς και τα ξανάκουγα τις επόμενες ημέρες και έψαχνα δίσκους από ονόματα που μου άρεσαν. Είμαι πολύ υπερήφανος που είχα κερδίσει σε δυο διαγωνισμούς που είχε κάνει, και οι πιο παλιοί γνωρίζουν ότι αυτό δεν ήταν και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Πάντα όταν ανακοίνωνε διαγωνισμό ήμουν «αγκαλιά» με το τηλέφωνο και απογοητευόμουν αν δεν γνώριζα την απάντηση ή δεν προλάβαινα να πάρω πρώτος. Πολλές είναι οι αναμνήσεις από τα 26 χρόνια που άκουγα συστηματικά την εκπομπή και κυρίως άπειρα τα πράγματα που έμαθα μέσα από αυτήν. Κυρίως όμως έμαθα ένα πράγμα ακούγοντας τον Γιάννη Πετρίδη. Αγάπη για την μουσική. Γιατί υπάρχει καλή και κακή μουσική μόνο.
Φοβόμουν πάντα εκείνη την ημέρα που ο Πετρίδης θα ανακοίνωνε ότι θα σταματούσε την εκπομπή για φυσικούς λόγους. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι η διακοπή αυτής την εκπομπής μετά από 39 χρόνια θα γινόταν με αυτόν τον βάναυσο τρόπο. Έλπιζα, πως αυτή η διακοπή από την ΕΡΤ θα ήταν προσωρινή, κάτι που απότι φαίνεται τελείωσε οριστικά για τον ίδιο και είναι κατανοητό πλήρως. Τέλος εποχής αναμφισβήτητα. Θέλω να ελπίζω όμως ότι θα επανέλθει στο ραδιόφωνο από κάποια άλλη συχνότητα γιατί είμαστε χιλιάδες αυτοί που εδώ και ένα μήνα, από τις 4 στις 5 νοιώθουμε ένα κενό στην ψυχή μας.
Γιάννη Πετρίδη και Κώστα Ζουγρή μπορεί να ήρθαν τα πάνω κάτω για όλους μας, αλλά εμείς θα είμαστε για πάντα εδώ περιμένοντας ένα νεύμα για να ξανασυναντηθούμε και πάλι.