Για τη μεγάλη απώλεια (απώλεια μη αναστρέψιμη) από την απόφαση να μπει ξαφνικό λουκέτο στην ΕΡΤ σας είπαμε από χθες: ο Γιάννης Πετρίδης αποχώρησε από τα δημόσια FM. Τραγικό. Επίσης, η έλλειψη των ραδιοφώνων της ΕΡΤ δημιουργεί τεράστια προβλήματα σε πολλούς ακροατές. Και στην Αθήνα και στην επαρχία ακόμα περισσότερο. Διότι, τα ραδιόφωνα της ΕΡΤ και παρά τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν (και τις παθογένειές τους) αποτελούσαν μία όαση στα FM.
Μας έγραψε ο Δημήτρης Σκαρμέας στη σελίδα μας στο facebook: «Τα ραδιόφωνα της ΕΡΤ ήταν κάτι διαφορετικό. Ως συχνός ταξιδιώτης στους ελληνικούς δρόμους οφείλω να πω ότι η απουσία τους από τις συχνότητες, είναι τεράστια. Ψάχνεις πάνω κάτω στη μπάντα των FM για να ακούσεις κάτι που να σου είναι τουλάχιστον ευχάριστο στα αυτιά και δεν υπάρχει απολύτως τίποτα...». Αυτό μπορώ να το διαβεβαιώσω κι εγώ. Φτώχεια στα ραδιόφωνα της επαρχίας εκτός ελαχίστων περιπτώσεων. Το τελευταίο καιρό προσωπικά έχω... βαρέσει άρνηση και δεν θέλω να βάλω καν ραδιόφωνο όταν βρίσκομαι στην επαρχία. Η έλλειψη της ΕΡΑ μάς δημιουργεί τραύματα. Πραγματικά.
Ιδού τι έγραψε και μία αναγνώστρια, η Νατάσα Παππά, στο blog του Προκόπη Δούκα, για την Ελληνική Ραδιοφωνία: «Η μουσική είναι και αυτό που ανακαλύπτω ότι μου λείπει περισσότερο αυτές τις μέρες. Η μουσική από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς της ΕΡΤ. Η μουσική είναι κάτι που με συνόδευε σχεδόν σε κάθε στιγμή της μέρας μου, με την βοήθεια πάντα της τεχνολογίας. Υπήρχαν -μέχρι και πριν τρεις βδομάδες- εκπομπές του δημόσιου ελληνικού ραδιοφώνου που παρακολουθούσα με μια σχεδόν ευλαβική συνέπεια, ενώ συχνά θα φρόντιζα την παράλληλη ψηφιακή ηχογράφησή τους. Η ανενεργή οθόνη της τηλεόρασης, μπορεί να σόκαρε αρχικά, ως μαύρος καθρέφτης, αλλά η σιωπή του ραδιοφώνου γίνεται όλο και πιο εκκωφαντική μέρα με την μέρα, και βρίσκω ότι ο πόνος που μου προκαλεί είναι μεγαλύτερος.
Είμαστε άραγε τόσο λίγοι αυτοί που πραγματικά πονάμε από την εκκωφαντική σιωπή του ραδιοφώνου; Που ο Kosmos 93.6 ήταν ένα σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητάς μας; Που μας λείπει ο Προκόπης Δούκας, ο Γιάννης Πετρίδης, ο Σύλλας Σεραφείμ; Που θεωρούμε απαράδεκτο να καταργούνται κρατικές ορχήστρες και μάλιστα αυτής της ποιότητας; Που φοβόμαστε για την τύχη του αρχείου που αποτελεί περιουσία μας; Φτάνει άραγε μόνο το Τρίτο Πρόγραμμα (μάλλον θα τους είπαν οι image makers να το κρατήσουν για ξεκάρφωμα) για να καλύψει τις μουσικές μας ανάγκες; Και τι μπορούμε να κάνουμε; Αρκεί το να μαζευόμαστε στην αυλή; Μπορούμε να ενώσουμε τις φωνές μας αλλά όχι στριγκλίζοντας και να πετύχουμε κάτι άλλο; Και τι θα μπορούσε να είναι αυτό;»
