ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ... ΓΛΕΤΖΕΔΕΣ

 
Συνέντευξη στην Ιωάννα Κοροπιώτη

Μετά την πρώτη τους εμφάνιση επί Αθηναϊκού εδάφους, που πραγματοποιήθηκε στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, οι Pimp Switch Sequence ή πιο απλά PSS, μιλούν στο e-tetRadio για τα σχέδια τους, τη μεταξύ τους σχέση- που συνδέει τρεις χώρες και τις κουλτούρες τους σε ένα μουσικό σχήμα- αλλά και τις ανησυχίες τους για τη μουσική και το μέλλον της σε περιόδους κρίσης. Φιλικοί και προσιτοί, ο Vas, ο Anton, η Sandra και ο «δικός μας» Αντώνης, μιλούν για την ως τώρα πορεία τους, την διαμόρφωση της μουσικής βιομηχανίας μέσω των reality shows, ακόμα και για τη... Eurovision. Τους συναντήσαμε στο Free Thinking Zone στην καρδιά της Αθήνας και ορίστε τι μάθαμε για αυτούς:

Πώς γνωριστήκατε και πως προέκυψε η δημιουργία της μπάντας, δεδομένου ότι τρία μέλη κατοικούν στη Βουλγαρία και ένα στην Ελλάδα;
Vas (lead guitar): Το συγκεκριμένο σχήμα έχει αλλάξει μέλη αρκετές φορές στο παρελθόν, εγώ είμαι ας πούμε ο... πιο παλιός. Η μπάντα ξεκίνησε ήδη από τότε που ήμαστε στο σχολείο, το 2005, στη Θεσσαλονίκη όπου βρισκόμουν. Όμως, με τα μέλη που συμμετέχουν τώρα γνωριστήκαμε στο Λονδίνο και οι πρώτες μας ουσιαστικές πρόβες ξεκίνησαν εκεί.
Αντώνης (drums): Το 2008 βρισκόμασταν για σπουδές στο Λονδίνο, εγώ σπούδαζα κάτι σχετικό με επιχειρήσεις και ο Vassilis, Music Business. Γνωριστήκαμε σε ένα μπουζουξίδικο (γέλια) και αμέσως καταλάβαμε ότι η αγάπη μας για τη rock μουσική ήταν αρκετή για να δέσουμε σαν ομάδα και να γράφουμε μουσική μαζί.

Τι σημαίνει το όνομα του συγκροτήματος και πως καταλήξατε σε αυτό;
Vas: Σκέφτηκα το όνομα κατά τη διάρκεια μιας πεζοπορίας στον Όλυμπο (γέλια). Το όνομά μας θέλει να δηλώσει την αγάπη μας για το καθαρό, πραγματικό rock. Μας αρέσει πολύ αυτός ο ήχος που ονομάζουμε hard rock, η κιθαριστική μουσική και θα θέλαμε πολύ να τη δούμε να σκαρφαλώνει πάλι στην κορυφή των charts και να κυριαρχεί ξανά. Η λέξη Pimp αναφέρεται λίγο πολύ στην «εμπορική» θα μπορούσες να πεις μουσική του σήμερα.
Anton (bass guitar): Ναι, ακριβώς, αυτή τη μουσική που δεν βασίζεται σε πραγματικά μουσικά όργανα αλλά κυρίως στη χρήση ενός υπολογιστή και στην αξιοποίηση της τεχνολογίας.
Vas: To Switch Sequence από την άλλη σημαίνει αυτή την επιθυμητή στροφή προς την μουσική που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε, με ένα ήχο πιο πραγματικό και ανθρώπινο.
Sandra (vocals): Χωρίς να θέλουμε να φανούμε απαισιόδοξοι ή ρετρομανείς, μπορείτε να βρείτε ένα από τα singles μας που λέγεται nostalgia και αναφέρεται
ακριβώς σε αυτόν τον προβληματισμό μας.

Πως θα περιγράφατε τον ήχο σας;
Sandra: Δεν μας είναι και πολύ εύκολο να προσδιορίσουμε ακριβώς τον ήχο μας. Σίγουρα δεν είναι alternative. Οι επιρροές μας είναι ποικίλες. Το θέμα είναι ότι στα παιδιά αρέσει περισσότερο ο πιο βαρύς ήχος, αλλά επειδή είμαι κοπέλα είναι δύσκολο να προσαρμοστούμε σε κάτι τέτοιο. Οπότε προσπαθούμε να πλησιάσουμε έναn ας πούμε hard rock ήχο.

Ας μιλήσουμε λίγο για την εμφάνισή σας στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, που ήταν και η πρώτη σας στην Αθήνα. Πώς σας φαίνεται το ελληνικό κοινό γενικότερα;
Sandra: Αρχικά είχα μια μικρή ανασφάλεια, γιατί η Αθήνα είναι μεγαλούπολη και δεν ήξερα πώς θα μας δεχτεί το κοινό. Αλλά ευτυχώς όλα πήγαν καλά και το ευχαριστηθήκαμε πολύ! Έχουμε παίξει πολύ στη Βουλγαρία, στα Σκόπια και στη Θεσσαλονίκη επίσης. Αυτό που μπορώ να πω για το ελληνικό κοινό είναι πως, σε σύγκριση με άλλους, οι Έλληνες είναι πιο... γλεντζέδες! Ο κόσμος εδώ είναι άνετος και μας πλησιάζει μετά το show, συζητάει μαζί μας και νιώθουμε υπέροχα με αυτό.
Το πιο σημαντικό νομίζω σε σχέση με το live μας είναι ότι δεν παίζουμε διασκευές, όπως συνηθίζουν οι περισσότερες νέες μπάντες. Παίζουμε μόνο δικά μας τραγούδια.
Anton: Και ηλικιακά αν το δει κανείς, το κοινό μας στην Ελλάδα είναι κάπως πιο νεανικό, ενώ στη Βουλγαρία είναι πιο μεγάλης ηλικίας, άτομα που όμως χαίρονται που η νέα γενιά ασχολείται με αυτή τη μουσική. Τους θυμίζουμε μάλλον τα νιάτα τους.

Ποια είναι τα δισκογραφικά σας σχέδια και τι σκοπεύετε να κάνετε όσον αφορά στις περιοδείες; Ετοιμάζεστε για άλλες εμφανίσεις;
Αντώνης: Τα παιδιά θα κάνουν κάποιες εμφανίσεις κυρίως στη Βουλγαρία, πιθανότατα και στην Ελλάδα, αλλά εγώ δε θα μπορώ να συμμετέχω γιατί... με παίρνουν φαντάρο! (γέλια)
Vas: Δισκογραφικά περιμένουμε την κυκλοφορία του 2ου album μας τον Νοέμβριο. Προς το παρόν πωλείται μόνο στις συναυλίες μας αλλά από Νοέμβριο θα είναι διαθέσιμο και σε on line πώληση.

Πως ήταν η δημιουργία του νέου σας δίσκου;
Vas: Ηχογραφήσαμε τον δίσκο στην Αθήνα, περιλαμβάνει συνθέσεις που γράψαμε όλοι μαζί, μας αρέσει η ομαδική δουλειά. Θέλουμε να λειτουργούμε σαν συγκρότημα κι όχι σαν μονάδες. Όταν μπαίνουμε στο studio γνωρίζουμε λίγο πολύ τι δίσκο θέλουμε να κάνουμε, γιατί έχουμε ήδη προετοιμάσει το υλικό, υπάρχει σε demo που φτιάξαμε στο σπίτι. Πρόκειται, βέβαια, για ανεξάρτητη παραγωγή, δεν ανήκουμε σε κάποια δισκογραφική εταιρεία.

Εργάζεστε μόνο ως μουσικοί ή έχετε και κάποια άλλη απασχόληση;  Γιατί στις μέρες πολλοί νέοι καλλιτέχνες αναγκάζονται να δουλέψουν σε κάποιο άλλο κλάδο.
Sandra: Έχω τελειώσει δραματική σχολή και εργάζομαι στο National Musical Theatre στη Σόφια, ενώ παράλληλα ασχολούμαι με μεταγλωττίσεις και την μπάντα.
Vas: Η μπάντα είναι η πρώτη μου ενασχόληση αλλά σπουδάζω επίσης Music Business.
Anton:  Για μένα η μουσική αποτελεί το βασικό επάγγελμα. Το κάνω βιοποριστικά. Ασχολούμαι με πολλές μπάντες και με την ηχοληψία.
Αντώνης:  Προσωπικά θα έλεγα ότι αντιμετωπίζω τη μουσική σαν χόμπι και όπως συμβαίνει συχνά στην Ελλάδα, έχω κάποια άλλη βασική εργασία.

Ποιά είναι η γνώμη σας για την οικονομική κρίση και πως πιστεύετε ότι επηρεάζει τη μουσική;
Vas: Η βιομηχανία του θεάματος είναι η πρώτη που πλήττεται από την κρίση, δεδομένου ότι η διασκέδαση δεν αποτελεί πρωτογενή ανάγκη.
Sandra: Ωστόσο είμαστε πολύ αισιόδοξοι. Δεν υπάρχει ζωή χωρίς μουσική, οπότε ακόμα και σε δύσκολες συνθήκες υπάρχει χώρος για δημιουργία.

Ποια η γνώμη σας για τη μουσική βιομηχανία σήμερα;
Sandra: Σήμερα μπορείς να γίνεις γνωστός πολύ εύκολα αλλά η φήμη είναι εφήμερη. Πολλοί καλλιτέχνες γίνονται γνωστοί μέσα από reality shows, φυσικά αυτό δεν είναι κακό, αλλά προτιμούμε μια πιο... παραδοσιακή διαδρομή. Από την άλλη υπάρχουν διάφοροι τύποι τηλεοπτικών shows που θα μπορούσαν να φέρουν την αναγνωρισιμότητα σε ένα καλλιτέχνη. Η Eurovision για παράδειγμα είναι ένας διαγωνισμός τον οποίο βλέπουμε θετικά, αντίθετα με κάποια reality παιχνίδια που βασίζονται κυρίως στο image.  
Αντώνης: Δεν μπορείς βέβαια να κατηγορήσεις όλους όσους στρέφονται στα realities για να κάνουν γνωστή τη δουλειά τους. Σήμερα η εικόνα επικρατεί του ήχου.
Anton: Δυστυχώς σήμερα η μουσική δεν φτιάχνεται για να την ακούς αλλά περισσότερο για να την παρακολουθείς, κάτι που για εμάς τους μουσικούς είναι μάλλον θλιβερό.