H Νατάσσα Μποφίλιου μιλάει στο e-tetRadio.grΤι θα ακούσουμε από σήμερα και κάθε Τετάρτη στο Σταυρό του Νότου;
Θα δούμε ένα πρόγραμμα… ή μάλλον θα δείτε ένα πρόγραμμα (γέλια)… Ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος κάνει την επιμέλεια, βάζει τα τραγούδια στη σειρά, τα διαλέγει, τα δένει μεταξύ τους, στήνει όλο το concept αυτών των εμφανίσεων. Ο Θέμης Καραμουρατίδης ενορχηστρώνει και παίζει πιάνο στη σκηνή. Θα είμαστε με τη μπάντα μας, τη σούπερ μπάντα μας που είναι όλοι τους πολύ αξιόλογοι και τους αγαπάμε πάρα πολύ. Είναι ο Γιώργος ο Μπουλντής στο μπάσο, ο Φοίβος ο Κουντουράκης στα τύμπανα, ο Παύλος ο Συνοδινός στις κιθάρες, ο Θέμης Καραμουρτίδης, όπως είπαμε παίζει πιάνο, ο Παναγιώτης Ράπτης παίζει σαξόφωνο, ο Άρης ο Ζέρβας παίζει τσέλο… δεν ξεχνάω κάποιον. Κι εγώ τραγουδάω. Είμαστε εφτά άτομα. Θα στριμωχτούμε λιγάκι εκεί στο Σταυρό, αλλά…
Όλοι οι καλοί χωράνε.
Ακριβώς. Και εμάς μας αρέσει να είμαστε κοντά γιατί έχουμε φοβερή σχέση μεταξύ μας. Θα είναι λοιπόν ένα πρόγραμμα που θα βασίζεται κυρίως στα δικά μας τραγούδια και κάποιες διασκευές επιλεγμένες και από ελληνικό και από ξένο ρεπερτόριο που θεωρούμε ότι μπορούν να συνομιλήσουν με τα δικά μας τραγούδια και να δημιουργήσουν την αίσθηση που θέλουμε φέτος να αφήνει αυτό το live στους θεατές. Επίσης έχουμε έναν κινηματογραφιστή, τον Παντελή Φραντζή, ο οποίος επιμελείται όλες τις προβολές, θα έχουμε video art. Τα βίντεο αυτά είναι γυρισμένα για την παράσταση και υπηρετούν αυτό το concept. Θέλουμε κάποιος, φεύγοντας από το Σταυρό, να έχει δει μια παράσταση, η οποία έχει εικόνα, έχει ήχο, είναι συγκινητική – γιατί εμείς στη συγκίνηση αποσκοπούμε ούτως ή άλλως. Θεωρώ ότι αυτό το είδος τραγουδιού υπηρετούμε, όπως λέω το αστικό συγκινητικό τραγούδι. Όταν με ρωτάνε τι τραγουδάω, λέω αυτό. Ένα αστικό τραγούδι, συγκινητικό. Εμάς μας εκφράζει πολύ αυτό το πράγμα. Θέλουμε δηλαδή ο ακροατής να συγκινηθεί. Προσπαθούμε να αναπαράγουμε το συναίσθημα που μας αρέσει να μας συμβαίνει όταν πηγαίνουμε σε άλλες παραστάσεις.
Δηλαδή θα έλεγες ότι προσφέρετε περισσότερο ψυχαγωγία παρά διασκέδαση;
Είναι εντελώς ψυχαγωγία αυτό που κάνουμε εμείς. Όπως σου είπα είναι μια παράσταση. Δεν ξέρω… Εγώ διασκεδάζω πάρα πολύ. Νομίζω ότι και κάποιοι άλλοι άνθρωποι διασκεδάζουν ενώ ψυχαγωγούνται. Ο στόχος πάντως είναι αυτός. Η συγκίνηση. Η συγκίνηση μπορεί να βγει και από ένα διασκεδαστικό τραγούδι.
Έχεις σπουδάσει μουσική, παίζεις κάποιο όργανο;
Έχω σπουδάσει μουσική. Έχω φτάσει μέχρι τη δεύτερη ανωτέρα στο πιάνο. Ξεκίνησα σαν πιανίστρια, παίζω καμιά φορά και στα live μου, έχω κάνει και θεωρητικά, έχω ασχοληθεί με τη μουσική με ένα πιο σφαιρικό τρόπο. Το μόνο με το οποίο δεν ήξερα ότι θα ασχοληθώ ήταν το τραγούδι. Δεν έχω σπουδάσει τραγούδι. Έχω κάνει ένα σύντομο course στο Νάκα και τελείωσα jazz τραγούδι, ένα οκτάμηνο με την Claudi Delmer. Ήταν καθαρά και μόνο επειδή ήθελα να έχω κάποιες γνώσεις και για αυτό οι σπουδές μου διήρκεσαν οχτώ μήνες.
Θεωρείς ότι σε βοηθάει στο τραγούδι το γεγονός ότι έχεις κάνει σπουδές στη μουσική, παίζεις πιάνο κλπ;
Απόλυτα με βοηθάει. Καταρχήν έμαθα να τραγουδάω και βελτίωσα την τεχνική μου, επειδή είχα τη δυνατότητα να παίζω κάποιο όργανο και να μπορώ να δουλεύω στο σπίτι μόνη μου, όχι τραγουδώντας πάνω από το cd player. Θέλοντας να μελετήσω ό,τι μου αρέσει, είχα τη δυνατότητα να το παίξω και να τραγουδήσω από πάνω με αποτέλεσμα να έχω διαρκώς μια τριβή. Και με βοήθησε και πάρα πολύ σε σχέση με τη μπάντα. Εγώ ξέρω τι θέλω να ακούσω, ξέρω ποιος μουσικός μου αρέσει και γιατί μου αρέσει, έχω αυτή τη γνώση.
Τραγουδάς χρησιμοποιώντας το διάφραγμα;Ναι. Πλέον ναι.
Μόνιμα; Και ποια είναι η διαφορά του να τραγουδάς αναπνέοντας διαφραγματικά με το να τραγουδάς απλά; Υπάρχει κάποια ερμηνευτική διαφοροποίηση; Πότε χρησιμοποιείς το διάφραγμα και πότε όχι;
Το διάφραγμα κανονικά πρέπει να το χρησιμοποιείς πάντα. Δεν το χρησιμοποιώ καμιά φορά όταν είμαι κουρασμένη, επειδή ακόμα δε μου έχει γίνει κατάκτηση. Ξέρω να το χρησιμοποιώ, τις περισσότερες φορές τραγουδάω διαφραγματικά, αλλά καμιά φορά πάνω στην ένταση της σκηνής δεν το κάνω. Δε μου έχει γίνει βίωμα. Δεν αναπνέω και στη ζωή μου με το διάφραγμα. Ο στόχος είναι αυτός. Να αναπνέουμε και στη ζωή μας, μιλώντας, με το διάφραγμα γιατί αυτό μας βοηθάει. Όταν είμαι πολύ κουρασμένη ή έχω πολύ ένταση το ξεχνάω.
Βλέπεις οι μουσικοί να σε αντιμετωπίζουν διαφορετικά επειδή ξέρεις μουσική;
Νομίζω πως ναι. Γιατί ξέρουν πως όταν τους λέω κάτι ή θέλω να ακούσω κάτι δεν είμαι παράλογη και μπορώ να τους το τεκμηριώσω. Κοίταξε, υπάρχουν πάρα πολύ τραγουδιστές που δεν παίζουν κάποιο μουσικό όργανο και είναι εκπληκτικοί τραγουδιστές. Απλά, όπως και να το κάνουμε, σε βοηθάει. Σε βοηθάει να εγκλιματιστείς, σε βοηθάει να ζητήσεις αυτό που θέλεις και ο άλλος να καταλάβει τι ζητάς. Είναι πολύ σημαντικό. Κι επίσης είναι και η αίσθηση που έχεις πάνω στη σκηνή. Όταν ξέρεις μουσική πατάς αλλιώς. Το κατέχεις αυτό που συμβαίνει πίσω σου, δεν είναι κάτι που εσύ δεν το ξέρεις και απλά πρέπει να τραγουδήσεις από πάνω.
Με την τεχνολογία και τα sites κοινωνικής δικτύωσης έχεις κάποια σχέση; Τα χρησιμοποιείς για την προώθηση της δουλειάς σου;
Μόνο με το facebook πια. Παλιά είχα και myspace, αλλά το σταμάτησα. Είναι τρομερό πράγμα γιατί μπορείς με καθόλου κόστος να επικοινωνήσεις τη δουλειά σου σε ένα πάρα πολύ μεγάλο κοινό. Είναι πάρα πολύ ωραίο γιατί ένας άνθρωπος που έχει έρθει στο live σου και θέλει κάτι να σου πει μπορεί να σου στείλει ένα μήνυμα. Εγώ απαντάω σε όλα τα μηνύματα που λαμβάνω στο facebook. Με τον τρόπο αυτό αποκτάς μια προσωπική σχέση με το κοινό που σε ακούει και μπαίνει και λίγο μέσα στο σπίτι σου. Ας πούμε ανεβάζεις φωτογραφίες από τις διακοπές σου, είναι κάτι πολύ προσωπικό, το οποίο ταυτόχρονα μπορείς να μοιραστείς με πάρα πολύ κόσμο. Για παράδειγμα καμιά φορά βάζεις κάτι στο status σου, κάτι που σε αφορά προσωπικά και δεν έχει να κάνει με τη δουλειά σου και θα σου γράψουν σχόλια από κάτω διάφοροι άνθρωποι που δεν τους γνωρίζεις απαραίτητα. Είναι πολύ ωραία αυτή η σχέση που αναπτύσσεις μέσα από το facebook. Εκτός όμως από το χαριτωμένο του πράγματος είναι ένας πάρα πολύ εύκολος τρόπος κι ανέξοδος για να επικοινωνείς τη δουλειά σου.
Πολύς λόγος γίνεται για τη νέα γενιά τραγουδιστών και τραγουδοποιών. Νιώθεις μέρος μιας ομάδας ανθρώπων, νέων καλλιτεχνών που τους ενώνει κάτι; Και τι είναι αυτό; Μια νοοτροπιακή – αν είναι δόκιμος ο όρος - σύνδεση ίσως;
Φυσικά. Εγώ το έχω πει πολλές φορές, είμαι πολύ περήφανη για τη γενιά μου. Είμαι πάρα πολύ περήφανη για τους καλλιτέχνες της σε όλα τα επίπεδα, όχι μόνο στη μουσική. Και στη ζωγραφική και στο θέατρο. Θεωρώ ότι είναι μια γενιά η οποία θα προχωρήσει την τέχνη λίγο παραπάνω. Έχω αυτή την αίσθηση. Πιάνω τον εαυτό μου να παρακολουθώ και να μαθαίνω από τους καλλιτέχνες της γενιάς μου και όχι από καλλιτέχνες παλαιότερων γενεών. Βέβαια η αλήθεια είναι ότι τους παλαιότερους τους έχουμε αφομοιώσει. Δηλαδή εγώ έχω ακούσει πάρα πολύ έντεχνη ελληνική μουσική, εκτός από τα άλλα είδη. Τους έχω ακούσει πάρα πολύ. Τώρα πια όταν θέλω να προχωρήσω θα δω τι κάνει ο Κωστής (Μαραβέγιας), θα δω την Ελεονόρα (Ζουγανέλη), την Αντωνοπούλου… αισθάνομαι πολύ μέρος αυτού του πράγματος και αισθάνομαι και πολύ τυχερή που είμαστε στην ίδια γενιά με αυτούς τους καλλιτέχνες. Τους θεωρώ πολύ αξιόλογους. Και είναι και αυτό που λες για τη νοοτροπία. Είμαστε μια γενιά που είμαστε πιο cool. Με την έννοια ότι έχουμε πολύ καλές σχέσεις μεταξύ μας, δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Δεν ξέρω βέβαια αν αυτό έχει να κάνει με το μέγεθος, γιατί ακόμα τα μεγέθη είναι σε φυσιολογικά επίπεδα, αλλά και πάλι είναι σχετικό. Ο Χαρούλης για παράδειγμα έχει πουλήσει χιλιάδες δίσκους, παίζει και στο μαγαζί του γίνεται χαμός, είναι ένας υπερβολικά επιτυχημένος καλλιτέχνης και είναι ένας άνθρωπος που είναι τρυφερός, γλυκός, καθόλου ανταγωνιστικός, ευγενής… Νομίζω ότι αυτή η γενιά έχει ένα ήθος.
Υπάρχει η άποψη ότι δεν πρέπει κανείς να κάνει τέχνη για βιοπορισμό, γιατί θα αναγκαστεί να κάνει υποχωρήσεις και εκπτώσεις, που ίσως αλλοιώσουν το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Ποια είναι η γνώμη σου;
Ενδέχεται να αναγκαστείς να κάνεις εκπτώσεις σε όλα τα πράγματα στη ζωή. Είτε τα κάνεις για βιοπορισμό, είτε δεν τα κάνεις για βιοπορισμό. Εκπτώσεις στη ζωή μπορείς να κάνεις και μέσα σε μια σχέση. Εκπτώσεις στη ζωή μπορείς να κάνεις ακόμα και για μια δουλειά που δεν σου αποφέρει χρήματα. Θέλω να σου πω ότι πάντα ενδέχεται αυτό. Σημασία έχει το πόσο διατεθειμένος είσαι να εκπέσεις. Εμένα δε με αφορά. Δεν ξεκίνησα να τραγουδάω γιατί με ενδιέφερε να βιοποριστώ. Σαφώς έχει γίνει αναγκαίο να βιοποριστώ γιατί μου τρώει η μουσική όλη μου την ημέρα. Από το πρωί μέχρι το βράδυ ασχολούμαι με αυτό. Όπως καταλαβαίνεις δεν έχω χρόνο να εργαστώ σε κάτι άλλο. Οπότε αναγκαστικά επειδή πρέπει να ζήσω, πρέπει να βγάζω και κάποια χρήματα, αλλά ο στόχος δεν είναι αυτός. Κι αν δω ότι δε μπορώ να ζήσω από αυτό το πράγμα θα κάνω μια άλλη δουλειά. Αλλά αυτό μου συμβαίνει σε όλα τα πράγματα στη ζωή. Δεν επιθυμώ να εκπέσω από τις αρχές μου, οπότε πάντα μέσα στο κεφάλι μου έχω και μια άλλη εναλλακτική.
Προηγουμένως μου είπες ότι το τραγούδι προέκυψε στη ζωή σου. Πως προέκυψε;Ασχολούμαι με τη μουσική λόγω του Τσίρκα – του συνθέτη του πρώτου μου δίσκου των «εκατό μικρών ανασών» - ο οποίος με πήρε κάποια στιγμή τηλέφωνο και μου είπε ότι θα έστελναν μαζί με το στιχουργό Γεράσιμο Ευαγγελάτο στον Παρασκευά Καρασούλο για την ακρόαση της Μικρής Άρκτου ένα demo.. Μου ζήτησε να το πω γιατί δεν ήθελαν να το στείλουνε με τις φωνές τους. Πήγα, γνώρισα τα παιδιά, περάσαμε ένα ολόκληρο καλοκαίρι μαζί από το πρωί μέχρι το βράδυ και με έναν τρόπο πολύ αυθόρμητο, τρυφερό και φιλικό άρχισα να θέλω να τραγουδήσω εγώ αυτά τα τραγούδια. Έτσι με πείσανε τα παιδιά να πάω στην ακρόαση σαν ερμηνεύτρια. Βγήκε το cd, πήγε πολύ καλά η «Ασπιρίνη», ήρθε η πρόταση για τον ολοκληρωμένο δίσκο και όλα τα υπόλοιπα κύλησαν έτσι. Μου προέκυψε λοιπόν. Δεν το είχα στο μυαλό μου.
Παρακολουθείς τις νέες κυκλοφορίες στην ελληνική μουσική; Υπάρχει κάτι που να ξεχωρίζεις;
Ναι. Εκτός από τους καλλιτέχνες της γενιάς μου, που μου αρέσουν πάρα πολύ, όπως σου είπα, μου άρεσε πάρα πολύ ο τελευταίος δίσκος του Θηβαίου, ο τελευταίος δίσκος του Ιωαννίδη. Μου άρεσε πολύ ο τελευταίος δίσκος του Δρογώση που βγήκε τώρα.
Πες μου ένα τραγούδι που σου έχει κολλήσει αυτό τον καιρό – ελληνικό ή ξένο – πέραν των τραγουδιών που κάνετε πρόβα για το Σταυρό του Νότου.
Το Walk with me του Moby από τον καινούργιο του δίσκο. Όλο το ψιθυρίζω, συνέχεια μέσα στο κεφάλι μου τριγυρίζει αυτό το πράγμα.
Και δεν θα το παίξετε αυτό στο Σταυρό;
Δεν ξέρω. Μπορεί. Θα δείξει.
Με ποια άλλη τέχνη θα ήθελες να ασχοληθείς αν ποτέ σταματούσες το τραγούδι και τη μουσική;
Με το θέατρο.
Εκτός από τις μουσικές σου σπουδές, έχεις σπουδάσει και κάτι άλλο;
Ναι. Πολιτικές επιστήμες στη Νομική, αλλά δεν έχω τελειώσει ακόμα. Μου αρέσει πάρα πολύ το διάβασμα και η γνώση γενικότερα. Μου αρέσει η φιλοσοφία πολύ, μου αρέσει το διάβασμα, μου αρέσει να πηγαίνω σε εκθέσεις ζωγραφικής. Προσπαθώ να καλλιεργώ την ψυχή και το μυαλό μου και προσπαθώ και μέσα σε αυτή τη δουλειά, παρότι μας απορροφά πάρα πολύ χρόνο, να εμπλουτίζω τον εαυτό με καινούργια στοιχεία και καινούργιες γνώσεις. Αυτός είναι και ένας λόγος για τον οποίο θέλω να τελειώσω τη σχολή.
Αν σου ζητούσα να μου αναφέρεις ονόματα τραγουδιστών ή τραγουδοποιών που σου αρέσουν ποιους θα ανέφερες;
Εμένα μου αρέσει πάρα πολύ να ακούω το Γιάννη Χαρούλη. Και ο Κωστής ο Μαραβέγιας μου αρέσει πάρα πολύ. Θεωρώ ότι αυτό που κάνει είναι τόσο ωραία δουλεμένο, έχει σαφή στόχο και το θεωρώ εξαιρετικό. Λατρεύω επίσης τον Απόστολο Ρίζο. Μου αρέσει πολύ επίσης η Αντωνοπούλου, η Ζουγανέλη, ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης, η Δανάη Παναγιωτοπούλου, μια εξαιρετική τραγουδοποιός με φοβερό στίχο και η Μαρία η Λούκα. Γενικά νομίζω ότι κυκλοφορούν πολύ ωραίες δουλειές.
Από παλαιότερους;
Από άντρες άκουγα πολύ το Νταλάρα. Μετά Στέλιο Καζαντζίδη, Πάνο Γαβαλά, το Χρήστο Θηβαίο πάρα πολύ, το Στράτο Διονυσίου. Από γυναίκες τη Μαρία Δημητριάδη, τη Δήμητρα Γαλάνη, την Τάνια Τσανακλίδου, τη Μαρία Φαραντούρη που τη λατρεύω. Για μένα η σπουδαιότερη όλων είναι η Βίκυ Μοσχολιού. Επίσης ακούω πάρα πολύ ελαφρό τραγούδι: Καίτη Μπελίντα, Σοφία Βέμπο κ.α.
Με ποιους θα ήθελες να συνεργαστείς επί σκηνής;
Καταρχήν είμαι πολύ τυχερή γιατί με τρεις από τους ανθρώπους που θαυμάζω πάρα πολύ, έχω συνεργαστεί. Ο πρώτος είναι ο Σταμάτης Κραουνάκης στο «Πεθαίνοντας στην Αθήνα», ο δεύτερος είναι ο Παναγιώτης ο Καλαντζόπουλος που τον λατρεύω και η τρίτη είναι η Αφροδίτη Μάνου. Δηλαδή τρεις άνθρωποι που εκτιμώ βαθύτατα και είχα την τύχη να βρεθώ μαζί τους. Όταν θέλω κάτι, το διεκδικώ. Αυτή τη στιγμή θέλω να κάνω αυτό που ήδη κάνω τώρα. Όταν επιθυμήσω κάτι τόσο πολύ που να γίνει όνειρό μου, τότε θα το παλέψω κι ίσως και να το καταφέρω. Για τώρα μπορώ να σου πω ότι θέλω να κάνω αυτό που κάνω. Ήθελα πάρα πολύ να δουλέψω με την Αντωνοπούλου και την Ελεονόρα. Το κάναμε και ήτανε σούπερ. Γενικά πάντως σαν άνθρωπος δε βάζω μακροπρόθεσμους στόχους. Πάντα έχω στο κεφάλι μου το επόμενο βήμα και σκέφτομαι μόνο αυτό. Όταν πλησιάσω να κατακτήσω ένα στόχο, τότε βάζω τον επόμενο. Οπότε δε μπορώ να σου πω ότι έχω όνειρο να τραγουδήσω με κάποιον. Όταν θα έρθει εκείνη η στιγμή τότε θα το προσπαθήσω και θα σου πω ότι το κυνηγάω.
Δεν θα σε ρωτήσω κάτι άλλο. Θα σου ευχηθώ μόνο, όποιο όνειρο και να προκύψει στο μέλλον να το πραγματοποιήσεις.
Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Εγώ σε ευχαριστώ πολύ.
