Περάσαμε τριήμερο γερό. Δυναμικό. Από συναυλιακής απόψεως εννοούμε και όχι από πολιτικής (ούτε καν μπασκετικής).
Το Σάββατο το βράδυ λοιπόν πήγαμε στο Plissken Festival. Και την Παρασκευή στους Death In Vegas (την Πέμπτη ήμουν στον Μίλτο Πασχαλίδη στο Socialista αλλά γι αυτό θα σας πω τις επόμενες ημέρες). Ιδού λοιπόν 10 εντυπώσεις (και στιγμές) από τις δύο βραδιές (ώστε να γνωρίζετε τί χάσατε).
1. Οι Death In Vegas ξέχασαν πως ξεπήδησαν από τα γοητευτικά 90's και επικεντρώθηκαν στο σήμερα του συγκροτήματος. Κακή επιλογή θα έλεγα, κάκιστη. Εξ ου και τα χασμουρητά προς το τέλος, εκεί πίσω.
2. Ο ήχος ωστόσο και η ατμόσφαιρα ήταν εξαιρετική, ένα αυθεντικό wall of sound, το stage επιβλητικό και τα ποτά... χαρούμενα (αν με «πιάνετε», το άλλο πρωί καταλαβαίνεις τη διαφορά»)!3. Πρέπει να είχε 700-800 άτομα το live των Death In Vegas στο Fuzz. Λίγο περισσότερο κόσμο πρέπει να μάζεψε το Plissken Festival με τα 20 και πλέον ονόματα στο line up του.
4. Ωραίος και βιομηχανικός ο χώρος του Plissken στον Ελληνικό Κόσμο. Το είχαμε επισκεφτεί και πέρυσι, φέτος όμως ήταν πιο οργανωμένα τα πράγματα στο φεστιβάλ από κάθε άποψη. Σκεφτείτε πως υπήρχαν ακόμα και... αθλοπαιδιές.
5. Νικητές ανακηρύσσω (τις ώρες που τουλάχιστον ήμουν εγώ εκεί) τους Dead Skeletons. Ήταν αυτό το psychedelic στιλ τους που τους έκανε ξεχωριστούς. Την καταγωγή τους την έλκουν από την Ισλανδία (γεγονός, διόλου τυχαίο).6. Την πιο energy συναυλία της βραδιάς την έδωσαν οι Triggerfinger, ένα (άγνωστο βασικά) συγκρότημα από το Βέλγιο. Τρίο, κάπως «μεγαλωμένο» σε ηλικία, αλλά έβαζε κάτω με το δυναμισμό του στη σκηνή πολλά πιο... νεαρά ονόματα. Έμαθα πάντως πως στην Κεντρική Ευρώπη σαρώνουν.
7. «Τον πούλο Χρυσή Αυγή, τον πούλο Μιχαλολιάκο» φώναξε η Peaches ανεβαίνοντας στη σκηνή γύρω στη 1 και μισή μετά τα μεσάνυχτα. Ήταν η ώρα που όλοι οι θεατές του Plissken Festival μαζεύτηκαν στο main stage. Υπήρχε και μία δεύτερη σκηνή, dance και πολύ underground, δίπλα.
8. Το φεστιβάλ φέτος ήταν -όπως σας είπα- πολύ οργανωμένο. Και με προσιτές τιμές. Είτε μιλάμε για τα εισιτήρια, είτε για τα ποτά μέσα στο χώρο.9. Αχρείαστα τα τόσα πολλά ονόματα όμως! Περισσότερο βαρίδι γίνονται στην ύπαρξη (και τη διαιώνιση) του φεστιβάλ παρά του προσφέρουν μεγαλύτερο καλλιτεχνικό ειδικό βάρος.
10. Το καλύτερο το είπε ο Τάκης Θανόπουλος του Mixtape. Μας λείπουν τα φεστιβάλ που γίνονταν στην Τεχνόπολη επί δημαρχίας Νικήτα Κακλαμάνη. Να σκάει ο δήμαρχος με το ροζ φούτερ ριγμένο ανέμελα στους ώμους και να αποκτά, έτσι, άλλο χρώμα η βραδιά μας...
