Πριν καν εκπέμψει με το νέο του όνομα, οι τεχνικοί του ξεκινούν κινητοποιήσεις.
«Πάμε Κατσιμίχα και Κίτρινα Ποδήλατα στον Σταυρό του Νότου;». Δισταγμός. «Έχουμε να τα πούμε και καιρό». «Δεν ξέρω πόσο θα αντέξω», αποκρίθηκα με τη βεβαιότητα ότι υπάρχουν κάποιες μουσικές που αγαπήσαμε πολύ κάποτε, αλλά ίσως πρέπει να τις «θάβουμε» από ένα σημείο κι έπειτα. «Πάμε», είπα, τελικά, προετοιμασμένη για «χλιαρές» καταστάσεις.
Το πιο κοφτερό μυαλό, ο πιο σπουδαίος ατακαδόρος, το περίφημο «Πάμε Λουκέτο» δεν είναι πια μαζί μας.
Οι Editors έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό. Έπαιξαν κομμάτια από τον καινούριο τους δίσκο που τα σπάει –το No harm είναι καταπληκτικό! Ήταν μια πραγματικά καλή performance μιας και τους ταιριάζει ιδιαίτερα ο κλειστός χώρος για τις εμφανίσεις τους.
Την έβλεπα τη Μόνικα στη συναυλία του Γιάννη Αγγελάκα, πίσω-πίσω, καθιστή στα σκαλιά του «Αν», σεμνά και ταπεινά, δίπλα στον ηχολήπτη. Να ακούει και να απολαμβάνει. Να μη βλέπει αλλά να κουνάει το κεφάλι της τραγουδώντας τους στίχους. Ούτε τουπέ, ούτε δηθενιά, ούτε τίποτε.
(Και όμως!) όχι σε κάποιο μεγάλο ροκ, αλλά στο δημοτικό «Κανάλι 1 90.4» του Πειραιά.
Ο τραγουδιστής των Stone Temple Pilots. Βρέθηκε νεκρός στο πούλμαν με το οποίο περιόδευε στην Αμερική, ενώ κοιμόταν. Κοιμήθηκε και δεν ξύπνησε ποτέ. Και ήταν από τους πιο σπουδαίους τραγουδιστές του ροκ.
Παρακολούθησα και παρακολουθώ εκ των έσω το ζήτημα που έχει προκύψει με τον Γιώργο Λούκο, τον επί μία δεκαετία (!) καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών. Τη «μαύρη τρύπα» 2,7 εκατομμυρίων ευρώ από διπλές πληρωμές προς προμηθευτές για ηχητικό εξοπλισμό.
Δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό μελετώντας τις ακροαματικότητες. Και ο σταθμός, ευλόγως, το προβάλλει.
Στο Gazi Music Hall λοιπόν, εκεί θα απολαύσουμε το πολυαναμενόμενο live των Editors, αυτό που περιμένουμε από την Άνοιξη! Δεν χρειάζεται να πούμε και πάρα πολλά επομένως. Αρκεί μια βόλτα στα καθημερινά μας ραδιοφωνικά ακούσματα, για μια μικρή απόδειξη της αγάπης του ελληνικού κοινού για το εναλλακτικό dark indie rock της μπάντας.
Φιλοσοφία, έλεγε ο Πλάτωνας, είναι η μελέτη του ενδόμυχου για το... θάνατο. Πώς θα αντιμετωπίσουμε αυτό το φυσικό φαινόμενο ως κάτι οδηγητικό, ως κάτι που η φύση έδωσε για την συνέχεια και όχι για αυτό που ξέμεινε στα νεοελληνικά να ταιριάζει στη λέξη «τέλος». Να σημαίνει ξανά σκοπός και όχι λήξη.
Παρασκευή απόγευμα στο διαδικτυακό Amagi Radio.