Το τελευταίο διάστημα οι συγγραφείς (ιδίως, αυτοί) δεν διστάζουν να παίρνουν θέση στα πολιτικά μας πράγματα. Και αυτό μου αρέσει. Έστω κι αν πρόκειται για τον υποψήφιο βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Θανάση Χειμωνά (γιος του Γιώργου Χειμωνά), του οποίου τα βιβλία είναι καλύτερα και από lexotanil ακόμα - ας το έχουν υπόψιν τους όσοι παραμένουν ξάγρυπνοι τα βράδια, τρεις σελίδες να διαβάσεις από τα βιβλία του Χειμωνά και κοιμάσαι σαν πουλάκι. Μου αρέσουν οι συγγραφείς ακόμα και όταν ξεφεύγουν από τα όρια (όποια κι αν είναι αυτά για τον καθένα μας), όπως κάνουν συχνά-πυκνά ο Χρήστος Χωμενίδης και ο Πέτρος Τατσόπουλος. Όχι πως συμφωνώ με όσα υποστηρίζουν οι δύο τελευταίοι, αλλά εντάξει, θεωρώ πολύ σημαντικό που συμμετέχουν ενεργά στον... αγώνα και δεν σιωπούν για τα πιστεύω τους. Ανεξαρτήτως αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε μαζί τους.
Ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος λοιπόν μου αρέσει. Και όχι μόνο ως συγγραφέας, αλλά και ως ραδιοφωνικός παραγωγός. Εξ ου και η εκτενής αναφορά εδώ. Η εκπομπή του μεταδίδεται κάθε μεσημέρι στον 105.5 Στο Κόκκινο, από τις 3 μέχρι και τις 3 και μισή. Και μου αρέσει γιατί διαθέτει άποψη. Και παίρνει θέση, εναντίον ακόμα κι εφημερίδων. Όπως έκανε ο Ραπτόπουλος την Παρασκευή το μεσημέρι, από τη συχνότητα, με επιθετικά σχόλια εναντίον μίας συγκεκριμένης εφημερίδας (για όσα έγραφε αυτή για την απεργία των καθηγητών - δεν θα το αναφέρω το όνομά της, επίτηδες). Σκεφτείτε το, έτσι; Είναι συγγραφέας, δεν είναι δημοσιογράφος και όμως δεν διστάζει να τα... χώσει. Χωρίς φόβο και πάθος. Κάποιοι θα έλεγαν πως αυτό είναι επικίνδυνο για την δημοτικότητά του (ας πούμε). Και την καριέρα του. Να του βάλει Χ η εφημερίδα και να τον αποκλείσει από τις σελίδες της. Συμβαίνουν συχνά κάτι τέτοια στον αγνό ελληνικό Τύπο, μην νομίζετε πως λέω υπερβολές.
Είναι καλή, επαναλαμβάνω, η εκπομπή του Βαγγέλη Ραπτόπουλου. Αντιθέτως ο Χρήστος Χωμενίδης έκανε μετριότατες εκπομπές στο ραδιόφωνο παλιότερα ενώ και ο Πέτρος Τατσόπουλος όταν είναι καλεσμένος στο Βήμα 99.5 ή και άλλα ραδιόφωνα, λέει ένα σωρό υπερβολές. Το σημειώναμε και χθες, δεν είναι εύκολο σπορ το ραδιόφωνο. Ακόμα κι αν είσαι λογοτέχνης και τις έχεις εύκολες τις λέξεις. 
