Tα σύκα, σύκα και η σκάφη, σκάφη...
Fine living Η Απόλαυση ξεκινά τη στιγμή που της επιτρέπουμε να έρθει...
Ο μόνος καλός λόγος για να σηκωθείς από το κρεβάτι.. είναι ένα ποτήρι Σαμπάνιας.. Λωρίν Μπακώλ .
Fine living Η Απόλαυση ξεκινά τη στιγμή που της επιτρέπουμε να έρθει...
O σύγχρονος πολιτισμός είναι ακριβώς όπως ένα καλό cocktail και τα δύο σε προετοιμάζουν …για το επόμενο, ίδιο!
Από τότε που ο Χρήστος γύρισε από το Λονδίνο είχε περάσει σχεδόν ένας χρόνος. Αθηναίος γέννημα θρέμμα, αλλά τόσα τα χρόνια της απουσίας του, φτουράνε 6 μέρες τα Χριστούγεννα κι 15 το καλοκαίρι για να προλάβεις να ξαναζεστάνεις την αγάπη σου γιαυτό που μόνο η ανάμνηση ορίζει ως οικείο;
Το κομματάκι παλιό, ο στίχος κλισεδάτος αλλά εξόχως αποκαλυπτικός για τη σωρεία στερεοτύπων, που κρύβει. Από δαύτα που πάνε κα σφηνώνονται ύπουλα μέσα σε κάθε κύτταρο μπολιάζοντας την κυτταρική μνήμη προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Η τύπισσα στο ραδιόφωνο τραγουδάει : I like my man like I like my coffee, strong, hot and sweet….
Είχαν σταθεί απέναντι - απέναντι να κοιτάζονται, με μια αμηχανία στις κινήσεις, μια ακινησία στο βλέμμα, μόνο οι παλμοί –αυθαίρετα κι αυτοί- είχαν αυξήσει τα νούμερά τους.
To άκουσα από Ray Charles, στο κρεβάτι, λίγο πριν αποκοιμηθώ. Μυθική εκτέλεση, από κείνα τα ακούσματα, που κάνουν και τους αδαείς επί των μουσικών, να γνωρίσουν έστω και χωρίς τεχνικό υπόβαθρο, να σκιρτήσουν.
Πίσω από στόματα κλειστά, μάτια γεμάτα δίψα ορθάνοιχτα, όπως μιξάρουν οι νότες και γράφουνε τα χρώματα.. οι λέξεις μένει μόνο να χορεύουν…
Μια τέλεια μέρα θα ξυπνούσα πρωί, πολύ πρωί να δω από το παράθυρο δίπλα από το κρεβάτι μου την ανατολή. Θα πρόσεχα όλα τα χρώματα όπως γράφουν στο λευκό του τοίχου, καθόλου αυτονόητα αλλά αειθαλώς για κάθε άλλη μέρα που αγνοώ γυρνώντας τους την πλάτη.
Καμιά φορά ο Θεός ξεχνάει το ρολόι του όντως... Πολύ μακριά από τις ζωγραφικές απεικονίσεις του Goya ή των Αναγεννησιακών για έναν Θεό σύμβολο της ρώμης, της αυστηρότητας και μιας απόμακρης ανθρωπομορφικής αναγωγής, είναι κάτι ηλιόλουστες μέρες...
Κεκαλυμμένες ιστορίες κοινωνικής ρουτίνας κάτω από τη μάσκα της μυθοπλασίας, χωρίς μακιγιάζ…
...υπέρ της δημοκρατίας της νύξης, της δήλωσης, της ανατροπής. Φέτος το Πάσχα ας γίνει μια μικρή αλλαγή, για την εσώτερη ανάσταση…