Μίλτος 28.4.09
Δε θέλω να γράψω τίποτα. Όχι ότι δεν έχω θέματα. Το Πάσχα στο χωριό, οι 9 ώρες της επιστροφής, οι γαβροβάζελοι που θα κάνουν καλοκαιρινό το Βερολίνο
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ: Ωραία δημοκρατία έχουμε. Με σκορ 146- 144, οι 146 δεν κερδίζουν γιατί θα έπρεπε να είναι 151!
Δε θέλω να γράψω τίποτα. Όχι ότι δεν έχω θέματα. Το Πάσχα στο χωριό, οι 9 ώρες της επιστροφής, οι γαβροβάζελοι που θα κάνουν καλοκαιρινό το Βερολίνο
Μικρός ήμουν των Χριστουγέννων. Νομίζω κυρίως για τις μυρωδιές της κουζίνας. Και φοβόμουν το Πάσχα.
Ο αληθινός ορισμός της χαρμολύπης είναι: το συναίσθημα που νιώθεις όταν τελειώνεις ένα καλό βιβλίο. Δεν βρίσκω καλύτερη λέξη, όσο κι αν ψάξω.
Στοπ καρέ στη συλληψή μου από δυό όργανα της τάξης το 1991 στο Ηράκλειο, ως υπεύθυνου λειτουργίας παράνομου ραδιοφωνικού σταθμού. Τι υπεύθυνου δηλαδή, απλά ο ιδιοκτήτης ήταν φαντάρος και έτυχε να έχω εγώ εκπομπή την ώρα που ήρθαν οι αστυνομικοί.
Παίδες, καλά ήταν ως εδώ. Για αρχή, λέω. Τώρα έχω δυο επιλογές.
Δύο φορές έχω βρεθεί στο δικαστήριο στη θέση του κατηγορούμενου. Την δεύτερη για υπέρβαση ορίου ταχύτητας.
Τρίτη βδομάδα και επιτέλους αρχίζω και βρίσκω τον πραγματικό Μίλτο. Παει να πει, στέλνω το κείμενο την τελευταία στιγμή, όπως οφείλει κάθε συνεργάτης που σέβεται στοιχειωδώς τον εαυτό του.
Χαίρετε. Δεύτερη βδομάδα συνεπής. Να λιποθυμήσω τώρα ή αργότερα; Αν συνεχιστεί αυτό δεν με βλέπω καλά γιατρέ μου...
Έχω ένα καλό και ένα κακό νέο.
Υποκύψαμε τελικά στο σπίτι και βάλαμε nova. Δύο θέσεις κρατούσαμε σθεναρά τόσο καιρό: όχι nova στο σαλόνι και όχι τηλεόραση στο υπνοδωμάτιο.
Συγνώμη κύριε, ποιος είστε? Μέχρι την Τετάρτη έφτασα όπως καταλάβατε...